بررسی تراژدی در اورتور فانتزی رومئو و ژولیت چایکوفسکی بر مبنای الگوی فریتاگ

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد اتنوموزیکولوژی، دانشگاه هنر، تهران

چکیده

هدف از نوشتار این مقاله بررسی تراژدی و ساختار آن در اورتور فانتزی رومئو و ژولیت چایکوفسکی، آهنگ‌ساز نامدار روسیه در دورۀ رومانتیک، و انطباق آن در الگوی گوستاو فریتاگ، نمایشنامه‌نویس و منتقد آلمانی، است. هِرَم پیشنهادی از سوی فریتاگ برای تحلیل ساختار روایی داستان‌های تراژیک دارای پنج قسمت یا مرحله است شامل: مقدمه یا معرفی ، کنش صعودی و گره‌افکنی ، نقطۀ اوج ، کنش نزولی و سقوط، و وقوع فاجعه و گره‌گشایی از داستان. در این تحقیق مشخص خواهد شد که چایکوفسکی با تأمل و اِشراف کامل در مبانی و ساختار تراژدی رومئو و ژولیت، موسیقی‌اش را در فرم سونات پنج قسمتی طراحی کرده است که می‌توان آن‌ را با ساختار پنج‌‌پرده‌ای داستان شکسپیر و ساختار پنج‌قسمتی الگوی فریتاگ منطبق نمود. در این مقاله همچنین میزان وفاداری آهنگ‌ساز به داستان در بررسی‌های ریزبینانه و تحلیلی از کارگانِ موسیقی البته با استفاده از هرم فریتاگ مورد بررسی قرار خواهد گرفت و نشان داده خواهد شد که چایکوفسکی در مفهوم‌سازی تراژدی در این موسیقی بسیار موفق عمل‌کرده است و از اهداف دیگر این مقاله اینست که مخاطب به بیان دقیق آهنگ‌ساز از تمامی قسمت‌های روایی آن در ساختاری مشخص و درک بهتری از اثر نائل آید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Study of Tragedy in Tchaikovsky’s Romeo and Juliet, Overture-Fantasia Based on Freytag’s Pyramid

نویسنده [English]

  • Mohsen nourani
MA in Ethnomusicology, University of Art, Tehran, Iran
چکیده [English]

This article attempts to investigate the element of tragedy and the pertinent structure in Romeo and Juliet, Overture-Fantasia by Tchaikovsky, the famous Russian composer of the romantic era, and to apply thereon the model proposed by Gustav Freytag, the German dramatist and critic. The Pyramid proposed by Freytag for the analysis of the narrative structure of tragic story plots includes five sequential parts: exposition, rising action, climax, falling action, and, finally, dénouement, resolution or catastrophe. This study shows that with prior contemplation and thorough appreciation of the foundations and the tragic structure of Shakespeare’s Romeo and Juliet, Tchaikovsky has designed his music in a five-part sonata form – introduction and prelude, exposition, development, recapitulation, coda or epilogue – that may be corresponded to the five-act structure of Shakespeare’s drama as well as the five-part model proposed by Freytag. At the outset, the composer begins his work by choosing Friar Laurence – the monk from the Shakespearean play – as a central persona of the story, showing that Tchaikovsky was well aware of the characters of this drama. He discerned the fact that Friar Laurence begins this tragedy, and for that reason, he also started his music in a tragic setting with a vocal piece. Moving on, in the second part, he presents the feud theme as the primary theme, where the main focus of the drama is dispute and feud between the two families Capulet and Montague, and the love theme as the secondary theme, where there is amity and love between Romeo and Juliet. In the third part, the development, he expands these two themes and then brings the music to the point of climax within this thematic challenge. This part of music coincides with the climax section in Freytag’s pyramid, a corresponding counterpart of which can also discern in the Shakespearean narrative. In concord with tragic stories, the main character of the story exhibits the fatal flaw (hamartia), and this flaw leads the main characters of the story to calamity and decline in the fourth part. In the fifth part, because of this disaster, a sense of fear and pity matures in the audience that results in catharsis – the audience self-identify and attain mental and internal purge. As for the history of the making of this work of music, Tchaikovsky was first presented, in 1869, an initial outline by Balakirev, who was a countryman of Tchaikovsky’s. He examined and amended the proposed outline three times during the next decade, and the main original edition performed and spectated today is the last revision from 1880. This article also examines how loyal the composer is to the dramatic work, through a meticulous and analytical examination of the musical repertory using Freytag’s Pyramid. It demonstrates that Tchaikovsky has been remarkably successful in the conceptualization of tragedy in this piece of music. The article also aims to render a better explanation of the composer’s exact expression of all narrative parts in a well-defined structure to help the audience achieve a better appreciation of this work.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Tchaikovsky
  • tragedy
  • Romeo and Juliet
  • Freytag’s pyramid
  • Catharsis
  • Hamartia
- ایرانی‌صفت، زهرا (1390). نقدهنری. سری کتاب‌های کمک آموزشی مجموعة پژوهش هنر. تهران: سبحان.
- بنت، روی (1387). تاریخ موسیقی غرب. ترجمۀ پیام روشن. تهران: ماهور.
- بنویدی، فاطمه (1391). «بازتاب اندیشۀ هگل در تراژدی آنتیگونه سوفوکل»، مجلۀ علمی پژوهشی هنرهای زیبا، 1(17)، صص 47-53.
- بینایی‌مطلق، سعید (1390). فلسفه و حکمت(1): هنر در نظر افلاطون. تهران: فرهنگستان هنر.
- پاوِل‌شِر، استون (1373). «مفهوم رئالیسم در موسیقی». ترجمۀ محمد فرمانی. فصلنامۀ هنر: هنر و معماری، (27): 163-176.
- صفا، پری (1362). پیتر ایلیچ چایکوفسکی. تهران: فاریاب.
- شمیسا، سیروس(1389). نقد ادبی. تهران: میترا.
- ضیمران، محمد (1392). فلسفه و حکمت(7): فلسفۀ هنر ارسطو. تهران: فرهنگستان هنر.
- فرخی، حسین(1379). «رومئو و ژولیت». ماهنامۀ سینما و تئاتر،  ضمیمۀ شمارۀ 42، 5-7.-
- کامکار، هوشنگ(1380). موسیقی کلاسیک و رومانتیک. تهران: دانشگاه هنر.
- مشیری، چنگیز(1332). «بحث و تفسیر موسیقی: اورتور». ‌نامۀ فرهنگ، 2(6): 243-248.
- معافی‌غفاری، فرزاد(1385). «نگاهی کلان به نظریه‌های درام ( ارسطو و برشت).» فصلنامۀ رهپویۀ هنر: هنر و معماری، (1): 34-39.
- ناظر، عرفان و فریندخت زاهدی(1394). «تقابل قانون و کنش تراژیک در تراژدی‌های آیسخولوس»، مجلۀ علمی پژوهشی هنرهای زیبا، 2 (20)، صص 5-16.
- هاسپرز، جان و راجر اسکراتن(1393). فلسفۀ هنر و زیبایی‌شناسی. ترجمۀ یعقوب آژند. تهران: دانشگاه تهران.
 
- Brown, David. 1980. "Pyotr Il’yich Tchaikovsky." Stanley Sadie, ed., the New Grove Dictionary of Music and Musicians, 5nd Ed. London: Macmillan. Vol. XVIII, pp 610-611.
- Brown, David. 1961. “Balakirev, Tchaikovsky and Nationalism.” Music & Letters, Vol. 3, No. 3, London: Oxford University Press, pp 227-241.
- Garden, Edward. 1980/81. "The Influence of Balakirev on Tchaikovsky", Proceeding of Royal Musical Association, Vol. 107, No. 3, Abingdon: Taylor & Francis, pp 86-100.
- Jackson, Timothy L. 1995. "Aspect of Sexuality and Structure in the Later Symphonies of Tchaikovsky", Music Analysis, Vol. 14, No. 1, Christchurch: Wily Pub., pp 3-25.
- Kozinn, Allan. 1999. "Pyotr Il’yich Tchaikovsky." Laura Kuhn, ed., Student Encyclopedia of Music, 3nd Ed. New York: Schrimer. Vol. III, pp 1816-1817.
- Poznansky, Alexander, Ralph C. Burr and Jr. 1988. “Tchaikovsky’s Suicide: Myth and Reality", 19th-Century Music, Vol. 11, No. 3, California: University of California Press, pp 199-220.
- Tchaikovsky, Pyotr Ilych (1880). Romeo and Juliet (Overture-Fantasia) [Electronic Version]. Received November 15, 2016, from http://imslp.org/wiki/Romeo_and_Juliet_(overture-fantasia)_(Tchaikovsky,_Pyotr)