دانشگاه هنر نامه هنرهای نمایشی و موسیقی 2008-2649 3 6 2013 09 23 Evaluation of place transformation in the kanale komeil play: semiotic approach بررسی استحاله ی مکانی در نمایشنامه ی کانال کمیل: رویکرد نشانه-معناشناختی 46 35 59 10.30480/dam.2013.59 FA مهدی حامد سقایان استادیاردانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس، استان تهران، شهر تهران حمید رضا شعیری دانشیار دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس، استان تهران، شهر تهران محمدفرزان رجبی دان شآموخته کارشناسی ارشد کارگردانی دانشگاه تربیت مدرس،استان تهران Journal Article 2013 03 12 Abstract No discourse is lack of place. Place explicitly or implicitly impact on formation and production of meaning. Place interchange the form of discourse and content. In some cases place would be presented absolutely physically and objective in some other cases, these objective functions are weakened and change to abstract function. Objective places have interactive specification where transcendental places have imaginative ones. How do discourse can change to challenge place and there for change to reactive position? In fact, unboundary, running away from objective limitation, phenomenal experience, expanding imaginative aspect and etc. are such factors which weaken interactive functions of place. In this paper the attempt has been made to examine discourse pattern of place which plays an important role in production of meaning. Such as place–Network. Such a place is called inductive place. A Place which affects and creates an idea in the mind of actor. It is named because our place is separated at specific distances and in a defined distance, changes into two place Until eventually something transfer from one to the another That is due to the action, place acquires spatial trans feature This feature also can be generalized to a virtual places such as cyber places. Subject in virtual place has the potential to be present simultaneously in different geographic points. Another discourse patterns for place, is continuous place. This type of places are places that Contrary to a network places, nothing can separate them from each other. Another issue to be dealt with are vortical places with self-contained function This place is also a place breaker and astonishes the actor This Place appears in front of the actor and then collapses and eventually astonishes the actor. Finally in this paper transcendence of Place has been examined. In this kind of place presence and thought of the actor has not been stopped and continues beyond that and reaches transcendence. The main purpose of this research represents how transcendental of place and movement toward space relying on Canale komeil play. No doubt, the play discourses a suitable sample for surveying the changing place and passing by meta place, because it can enter to scene and to be dramatized. هیچ گفتمانی فاقد مکان نیست. مکان ها به طور مستقیم یا غیرمسقیم در شک لگیری گفتمان و تولید معنا نقش دارند. مکان صورت بیان و صورت محتوا را در تعامل با یکدیگر قرار می دهد. در بعضی موارد مکان به شکل کاملا فیزیکی و عینی در گفتمان ها تجلی می یابد و درموارد دیگر، این کارکرد عینی تضعیف شده است و جای خود را به کارکرد انتزاعی می دهد. مکان های عینی مکان هایی با ویژگی کنشی و مکان های انتزاعی مکان هایی با ویژگی تخیلی و استعلایی هستند. چگونه گفتمان ها م یتوانند به محل چالش مکانی و در نتیجه عبور از وضعیت کنشی به وضعیت استعلایی تبدیل شوند؟ د رواقع، بی مرزی، گریز از عینیت محدو دگرا، تجرب هی پدیداری، توسع هی وجه تخیلی و ... از جمله عواملی هستند که کارکرد کنشی مکان را تضعیف میکنند. هدف اصلی این پژوهش، نشان دادن چگونگی استعلای مکان و حرکت به سوی فض اشدگی با تکیه بر نمایشنامه کانال کمیل است. بی تردید گفتمان نمایشنام های به دلیل اینکه می تواند به صحنه راه یابد و به اجرا در آید نمون هی مناسبی برای بررسی شرایط استحاله ی مکانی و گذر به فرامکان است. https://dam.journal.art.ac.ir/article_59_834461b40d022cb353e97ba25a92d688.pdf