دانشگاه هنر نامه هنرهای نمایشی و موسیقی 2008-2649 2 4 2012 08 22 The Position of Reality in Transition from the Analog Movie to the Digital one وضعیت واقعیت در گذر از سینمای آنالوگ به دیجیتال 68 55 44 10.30480/dam.2012.44 FA مهدی ازهری راد دانشجوی دکتری پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، استان تهران علی شیخ مهدی استادیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، استان تهران، شهر تهران Journal Article 2012 03 03 From the beginning of cinema invention, the problem of relation between reality and the cinematic image has been very important for filmmakers as well as the scholars. Cinema’s dependence on technology, as one of its basic features, has led to the main causes of theoreticians, disagreement about films. With the arrival of digital technology in movie production and distribution, two basic issues became important; higher reproduction power of digital technology in comparison to analog one (while the copy images had the lower quality than the original ones), and creating realistic images by using this technology than analog images. These issues have been created a new challenge for representing the reality in cinema. So the question of this article is: What condition reality has found in transition from the analog cinema to the digital? The descriptive-analytical method is used for this article. The theoretical framework of this research is based on the concept of sign in C.S. Peirce’s viewpoint and Baudrillard’s post structuralism approach. Semiotic analysis of cinema technology can look for the type of signs and how they refer to reality, in the message of this media. The result of this study makes clear that the produced signs by the cinema, in analog era, due to a mechanical recording technology, are also depending physically to object and somewhat similar to it, and thus these are the indexical-iconic signs. The analog film technology has advanced so much that this similarity is obvious. But in digital filming, the factor which joins the images to their reference is the figures that set in binary based. And according to that symbolic aspect of sign saying that is based on contract, here, the image can be seen as symbolic-iconic sign. But in Baudrillard’s perspective, with the arrival of digital technology, gradually the relationship between cinematic image and real signified or reference is completely disconnected. Real reference is replaced by reality in the virtual world that is Called “hyper reality”. This type of reality has been used to make an illusionary reality and it has dominates, the images made by digital technology by the apparent similarity with reality. On the other hand, due to the ease of digital filming, and create the possibility of producing and publishing images, infinitely, in the virtual spaces, the signifiers that are produced, can only refer to one each other. موضوع نسبت تصویر سینمایی و واقعیت همواره مورد توجه نظریه پردازان فیلم بوده، و از نحوة مواجهه با تکنولوژی سینما نشئت گرفته است. مناقشه اصلی نظریه پردازان واق عگرا و فر مگرا در دوران آنالوگ، بر سر پذیرفتن یا رد کردن نسبت سینما و واقعیت بوده است. ورود تکنولوژی دیجیتال به سینما بر اهمیت این امر افزود. در این مقاله کوشش می شود تا با استفاده از روش توصیفی  تحلیلی و چارچوب نظری شک لگرفته بر اساس مفهوم نشانه از دیدگاه پیرسی و پساساختارگرایی با تأکید بر نظریات ژان بودریار، به ارزیابی وضعیت واقعیت در گذر از سینمای آنالوگ به دیجیتال پرداخته شود. نتیجه این مقاله معلوم م یگرداند که تکنولوژی سینما در دوران آنالوگ، نشانه های شمایلی  نمایه ای تولید می کرده است؛ اما در دوران دیجیتال، تکنولوژی تصویرسازی فوتورئالیستی در مسیر تشابه با صورت ظاهری واقعیت، بر آن چیره شده است. این نوع سینما در وجه تصویرساز یاش نشانه ای شمایلی  نمادین اما بی مرجع را جایگزین واقعیت م یگرداند. از سوی دیگر با استفاده از تکنولوژی تصویربرداری آسان دیجیتالی و همگانی سازی تولید و انتشار تصاویر و قابلیت تکثیر بی انتها در فضاهای مجازی، دال هایی تولید می شوند که تنها به یکدیگر ارجاع می دهند. https://dam.journal.art.ac.ir/article_44_ce1c5626ddc7a022e0543dd6245cbd10.pdf