دانشگاه هنر نامه هنرهای نمایشی و موسیقی 2008-2649 17 45 2026 06 22 Practical Strategies for Reducing the Negative Impacts of Violence in the Representation of Battle Scenes in Children’s and Adolescents’ Animation راهکارهای اجرایی برای کاهش تأثیرات منفی خشونت در بازنمایی نبرد در انیمیشن‌های کودک و نوجوان 46 65 1474 10.30480/dam.2026.6111.2047 FA فریبا فرزان فر دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران سید حسن سلطانی دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران. Journal Article 2025 10 18 Violence in visual media—particularly in animations produced for children and adolescents—can lead to significant psychological and behavioral consequences. This raises the question of how, within the framework of theoretical findings in media psychology, practical and implementable strategies can be developed for depicting battle scenes in children’s and adolescents’ animations without eliminating such scenes altogether. The present article aims to formulate these operational strategies. This study adopts a qualitative approach and, through content analysis grounded in media psychology theory, examines effective methods for representing battle scenes. The findings indicate that by applying 17 practical strategies derived from the analyses, the psychological and behavioral harms resulting from children’s exposure to violent content can be substantially reduced. These strategies are grounded in theories such as social-cognitive theory, desensitization, cultivation theory, cognitive–associative theory, and emotional transfer, and are applicable across the domains of narrative design, mise-en-scène, editing, and character development. Key strategies include the use of long shots in depicting violence, avoidance of excessive realism, representation of the negative consequences of violence, punishment of violent perpetrators, and refraining from combining humor with violent scenes. By integrating theoretical and applied frameworks, this article provides a roadmap for filmmakers, cultural policymakers, and regulatory institutions toward the production of ethically oriented, safe, and educational animations. خشونت در رسانه‌های تصویری، به‌ویژه در انیمیشن‌های مختص کودکان و نوجوانان، می‌تواند پیامدهای روانی-رفتاری قابل‌توجهی به همراه داشته باشد. ازاین‌رو، این پرسش مطرح می‌شود که در چارچوب یافته‌های نظری روان‌شناسی رسانه، چگونه می‌توان راهکارهای عملی و قابل اجرا برای صحنه‌های نبرد انیمیشن‌های کودک و نوجوان، بدون حذف صحنه‌های نبرد ‌ارایه داد؟ مقاله‌ی حاضر با هدف تدوین چنین راهکارهای عملیاتی انجام شده است. این پژوهش با رویکردی کیفی و از طریق تحلیل محتوا و با استناد به مبانی نظری روان‌شناسی رسانه، به بررسی شیوه‌های کارآمد در بازنمایی صحنه‌های نبرد می‌پردازد. یافته‌ها حاکی از آن است که با به‌کارگیری ۱۷ راهکار اجرایی مستخرج از تحلیل‌ها، می‌توان آثار مخرب روانی-رفتاری ناشی از مواجهه کودکان با محتوای خشونت‌آمیز را به میزان محسوسی کاهش داد. این راهکارها بر مبنای نظریه‌هایی چون شناختی-اجتماعی، حساسیت‌زدایی، کاشت، شناختی–تداعی و انتقال هیجانی بنا شده و در حوزه‌های روایت‌پردازی، میزانسن، تدوین و شخصیت‌پردازی قابلیت اجرا دارند. ازجمله راهبردهای کلیدی می‌توان به استفاده از نمای باز در نمایش خشونت، پرهیز از واقع‌نمایی افراطی، نمایش پیامدهای منفی خشونت، مجازات عامل خشونت و اجتناب از تلفیق طنز با صحنه‌های خشونت‌بار اشاره کرد. این مقاله با تلفیق چارچوب نظری و کاربردی، نقشه‌راهی برای فیلم‌سازان، سیاست‌گذاران فرهنگی و نهادهای نظارتی در راستای تولید انیمیشن‌هایی اخلاق‌محور، ایمن و تربیت‌گرا فراهم می‌آورد. https://dam.journal.art.ac.ir/article_1474_60c957b1461e921cf295c65448eeab6f.pdf